ကျီးကန်းနှင့် သိန်းငှက် (The Crow and the Swan)

ကျီးကန်းနှင့် သိန်းငှက်

ရှေးရှေးတုန်းက မြစ်ကြီးတစ်စင်းအနီး၌ ကျီးကန်းတစ်ကောင်နှင့် သိန်းငှက်တစ်ကောင်သည် အိမ်နီးချင်းများအဖြစ် နေထိုင်ကြ၏။ ကျီးကန်းကား အမြဲတမ်း ပြာလောင်သော မီးခိုးများနှင့် ပြည့်နှက်နေသော ကျေးရွာအနီးတွင် နေထိုင်ကာ အမှိုက်သရိုက်များနှင့် စားသောက်ဖွယ်ရာများကို လိုက်လံရှာဖွေ စားသောက်လေ့ရှိသည်။ ၎င်း၏ အမွေးအတောင်များသည် မွဲချင်ချင်နှင့် ညစ်ထေးနေပြီး အနံ့ဆိုးများလည်း ထွက်နေလေသည်။ သို့သော် ထိုကျီးကန်းကား မိမိကိုယ်ကို အလွန်အထင်ကြီးကာ မိမိ၏ အမူအကျင့်များကို မည်သည့်အခါမှ မပြင်ဆင်ခဲ့။

တစ်ဖက်တွင်မူ သိန်းငှက်သည် မနက်ခင်း၏ သန့်စင်သော လေကို ရှူရှိုက်လျက်၊ ကျေးငှက်ကလေးများနှင့် အတူတကွ တေးဆိုကာ၊ မြစ်၏ ကြည်လင်သော ရေပြင်ပေါ်တွင် ရေကူးလေ့ရှိသည်။ ၎င်း၏ အဖြူစင် အမွေးအတောင်များသည် နေရောင်အောက်တွင် တလက်လက် ထိန်ထိန်လင်းနေကာ အလွန်အေးမြသော အသွင်အပြင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သိန်းငှက်သည် မိမိ၏ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှုကို အလွန်တန်ဖိုးထားကာ၊ မည်သည့်ညစ်ညမ်းမှုနှင့်မျှ မထိတွေ့စေရန် သတိထား၏။

တစ်နေ့သောအခါ ကျီးကန်းသည် သိန်းငှက်ကို တွေ့မြင်ပြီးနောက် မနာလိုဝန်တိုစိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ “အချင်းသိန်းငှက်၊ နင်က ဘာကြောင့် အမြဲတမ်း အဲဒီလို သန့်သန့်ရှင်းရှင်း နေရတာလဲ။ ငါ့ကိုကြည့်စမ်း၊ ငါက ဘယ်လောက်ပဲ အမှိုက်တွေကြားမှာ နေရပါစေ၊ ဘယ်တော့မှ မပင်ပန်းဘူး။ နင်က အဲဒီလို သန့်ပြန့်နေတာ ဘာအကျိုးရှိလို့လဲ” ဟု မေးခွန်းထုတ်လေသည်။

သိန်းငှက်က ပြုံးရယ်လျက် “အချင်းကျီးကန်း၊ ငါသည် သန့်ရှင်းခြင်းကို နှစ်သက်၏။ သန့်ရှင်းခြင်းသည် စိတ်ကို အေးချမ်းစေပြီး ကိုယ်ကိုလည်း ကျန်းမာစေသည်။ ငါသည် မနက်ခင်း၏ လတ်ဆတ်သော လေကို ရှူရှိုက်ရသည်ကိုလည်း နှစ်သက်၏။” ဟု ပြန်လည် ဖြေကြားလေသည်။

ကျီးကန်းက မကျေနပ်စွာဖြင့် “အဲဒါတွေက နင့်အတွက်ပဲ။ ငါကတော့ အမှိုက်တွေထဲမှာ စားရတာကို ပိုကြိုက်တယ်။ အဲဒီမှာ ပိုပြီး အရသာရှိတဲ့ အရာတွေ ပါတယ်” ဟု ခပ်မာမာပြောလေသည်။

ထိုစဉ် အနီးနားသို့ ရေကစားရန် လာသော သိန်းငှက်၏ မိတ်ဆွေများ ရောက်လာကြ၏။ သူတို့သည် ကျီးကန်း၏ အနံ့ဆိုးနှင့် ညစ်ထေးနေသော အသွင်အပြင်ကို မြင်တွေ့ကြသောအခါ တုန်လှုပ်ကြကုန်၏။ သိန်းငှက်သည် မိမိ၏ မိတ်ဆွေများအား မည်သည့်အန္တရာယ်မျှ မဖြစ်စေရန် အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာရန် သတိပေးလေသည်။

“ကျီးကန်း၊ မင်းရဲ့ အနံ့ဆိုးနဲ့ ညစ်ထေးနေတဲ့ အမူအကျင့်တွေကြောင့် ငါ့သူငယ်ချင်းတွေ မနေနိုင်တော့ဘူး။ မင်း အဝေးကို သွားပါတော့” ဟု သိန်းငှက်က ပြော၏။

ကျီးကန်းက မကျေနပ်စွာဖြင့် “နင်က ဘယ်သူလဲ၊ ငါ့ကို အဲဒီလို ပြောရဲတယ်” ဟု ပြန်ပြောလေသည်။

ထိုအခါ သိန်းငှက်၏ မိတ်ဆွေ သိန်းငှက်တစ်ကောင်က “အချင်းကျီးကန်း၊ နင်ဟာ သန့်ရှင်းခြင်းရဲ့ အကျိုးကို မသိလို့ပါပဲ။ နင်ဟာ အမှိုက်တွေနဲ့ နေရတာကိုပဲ ပျော်မွေ့နေသရွေ့၊ ဘယ်သူကမှ နင့်ကို လေးစားမှာ မဟုတ်ဘူး။” ဟု ဆိုလေသည်။

ကျီးကန်းကား မည်သည့်အပြောကိုမျှ မနာခံဘဲ မိမိလမ်းကို ဆက်လျှောက်သွား၏။ သို့သော် ထိုနေ့မှစ၍ သိန်းငှက်နှင့် ၎င်း၏ မိတ်ဆွေများသည် ကျီးကန်းနှင့် မည်သည့်အခါမျှ မရောနှောကြတော့။ ကျီးကန်းကား အထီးကျန်စွာဖြင့် မိမိ၏ အမှိုက်ပုံများတွင်သာ နေထိုင်ရလေတော့သည်။ ၎င်းသည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် မိမိ၏ အပြုအမူများကြောင့် အခြားသူများ မနှစ်သက်ကြောင်း သတိပြုမိလာသော်လည်း၊ မိမိကိုယ်ကို ပြင်ဆင်ရန်ကား မကြိုးစားခဲ့။

တစ်နေ့သောအခါ၊ မိုးကြီးလေထန်စွာ ရွာသွန်းပြီးနောက် မြစ်ရေသည် ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာ၏။ ကျီးကန်းသည် မိမိနေထိုင်ရာ အမှိုက်ပုံများတွင် ပိတ်မိကာ ရေထဲသို့ မျောပါသွားတော့သည်။ ၎င်းသည် အလွန်ကြောက်လန့်သွားသော်လည်း၊ မိမိ၏ အနံ့ဆိုးကြောင့် မည်သည့်အကူအညီကိုမျှ မရရှိခဲ့။ အခြားတိရစ္ဆာန်များကလည်း ၎င်းအား ကယ်တင်ရန် မဝံ့ရဲကြ။

ထိုအချိန်တွင် သိန်းငှက်သည် လေပေါ်မှ မြင်တွေ့သွား၏။ ၎င်းသည် ကျီးကန်း၏ အဖြစ်ကို သနားသော်လည်း၊ ၎င်း၏ အပြုအမူများကိုကား မနှစ်သက်။ သို့သော် မြတ်စွာဘုရား၏ မေတ္တာတော်ကြောင့်၊ သိန်းငှက်သည် မိမိ၏ မိတ်ဆွေ သိန်းငှက်အနည်းငယ်ကို ခေါ်၍ ကျီးကန်းအား ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားလေသည်။

“ကျီးကန်း၊ မင်းကို ကယ်တင်ဖို့ ငါတို့ လာပြီ။ ဒါပေမယ့် မင်းအနေနဲ့ နောက်နောင်မှာ အမူအကျင့်ကို ပြင်ဆင်ဖို့ ကတိပြုရမယ်” ဟု သိန်းငှက်က အော်ဟစ်၏။

ကျီးကန်းသည် မိမိ၏ ဘဝကို ကယ်တင်မည့်သူများ ရောက်လာသည်ကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် “ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ မင်းတို့ ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ နောက်နောင်မှာ ငါ့အမူအကျင့်ကို ပြင်ဆင်ပါ့မယ်။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဟု တောင်းပန်လေသည်။

သိန်းငှက်များနှင့် ၎င်း၏ မိတ်ဆွေများ၏ အကူအညီဖြင့် ကျီးကန်းသည် ရေမှ ကယ်တင်ခြင်း ခံရလေသည်။ ရေထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် ကျီးကန်းသည် မိမိ၏ အမှိုက်ပုံများနှင့် မီးခိုးများမှ ဝေးရာသို့ ထွက်ခွာကာ၊ သန့်စင်သော နေရာများတွင် နေထိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ ၎င်းသည် မနက်ခင်းတွင် ထလာ၍ ရေကို သောက်ကာ မိမိကိုယ်ကို သန့်ရှင်းအောင် ဆေးကြောလေသည်။ ၎င်း၏ အမွေးအတောင်များသည် မူလက ညစ်ထေးနေသော်လည်း၊ သန့်ရှင်းလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမို လှပလာ၏။

ကျီးကန်းသည် မိမိ၏ အပြုအမူများကို ပြောင်းလဲပြီးနောက်၊ သိန်းငှက်နှင့် ၎င်း၏ မိတ်ဆွေများသည် ၎င်းအား ပြန်လည်လက်ခံကြ၏။ ကျီးကန်းသည် နောက်နောင်တွင် မည်သည့်အခါမှ မိမိကိုယ်ကို အထင်မကြီးတော့ဘဲ၊ အခြားသူများကိုလည်း လေးစားတတ်လာလေသည်။ ၎င်းသည် သန့်ရှင်းခြင်း၏ အကျိုးကို သိရှိလာပြီး၊ မိမိဘဝတွင် ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ရလေတော့သည်။